بلیط هواپیما بجنورد

پیش از شکل‌گیری شهر کنونی، مرکز این ناحیه از خراسان بزرگ منطقه‌ای به نام «چرمغان» بود که در جریان حملات مغول ویران شد؛ تپه باستانی چرمغان هنوز در کناره شهر امروزی بجنورد باقی است، هرچند این تاریخ باستانی به‌طور مستقیم به شهر کنونی نسبت داده نمی‌شود. شهر بجنورد در معنای امروزی آن، در حدود سال ۱۱۰۰ هجری قمری (۱۰۶۸ خورشیدی/۱۶۸۹ میلادی) به دست تولی‌خان (ولی‌خان) دوم، از امیران ایل کرد شادلو، بنا نهاده شد. به روایتی، پیشینه اسکان این ایل کرد در منطقه به دوره صفوی و حدود سال ۱۰۰۸ هجری قمری (۱۶۰۰ میلادی) بازمی‌گردد؛ در آن زمان شاه‌عباس اول صفوی چند ایل کرد از جمله شادلو را برای تحکیم مرزهای شمال‌شرقی ایران در برابر هجوم ترکمانان در نواحی قوچان، درگز و بجنورد اسکان داد. خوانین ایل شادلو در بجنورد، در کنار حکمرانی محلی، عنوان ایلخانی هم داشتند و تا اواخر دوره قاجار بر منطقه حکمرانی کردند. شهر در جریان شورش حسن‌خان سالار (۱۲۶۳ هجری قمری/۱۸۴۷ میلادی) آسیب جدی دید و بعدها به‌دست فرزندان ولی‌خان مرمت شد. یکی از برجسته‌ترین چهره‌های این دوره، یار محمدخان سهام‌الدوله بجنوردی بود که عمارت مفخم (امروز محل موزه مردم‌شناسی و باستان‌شناسی شهر) را در دوره قاجار بنا نهاد. بجنورد در سال ۱۳۱۰ خورشیدی به‌طور رسمی عنوان شهر گرفت و در سال ۱۳۸۳ خورشیدی، با تفکیک از استان خراسان (که به سه استان رضوی، شمالی و جنوبی تقسیم شد)، به مرکز استان تازه‌تأسیس خراسان شمالی تبدیل شد. امروز بجنورد، به‌واسطه موقعیت مرزی تاریخی‌اش میان اقوام کرد، ترکمن، فارس و تات، یکی از متنوع‌ترین شهرهای ایران از نظر گویش و قومیت است؛ بیشترین جمعیت شهر را کردهای کرمانج تشکیل می‌دهند و در کنار آنها فارسی‌زبانان، ترک‌تباران گرایلی و تات‌ها هم در شهر و روستاهای اطراف سکونت دارند. بر اساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵، جمعیت شهر بجنورد ۲۲۸٬۹۳۱ نفر (در ۶۷٬۳۳۵ خانوار) بوده است.

بجنورد فاقد مترو است؛ اتوبوس‌رانی شهری و تاکسی گزینه‌های اصلی جابه‌جایی داخل شهرند. فرودگاه بجنورد (کد ایاتا: BJB) در نزدیکی شهر قرار دارد و با تاکسی در چند دقیقه به مرکز شهر می‌رسد.