بلیط هواپیما ماهشهر

بندر ماهشهر در کرانه شمالی خور موسی - آبراهی که پایاب رودخانه جراحی به خلیج فارس محسوب می‌شود - قرار دارد و در طول تاریخ نام‌های متعددی داشته: در منابع کهن اسلامی «ماچول» یا «ماژول»، و بعدها «معشور» (که به روایتی از واژه «عُشر»، یعنی گمرک، گرفته شده). ناصر خسرو قبادیانی، جهانگرد و شاعر سده پنجم قمری، در سفرنامه خود از بندری در همین حوالی با نام نزدیک به «مهروبان» یاد کرده و آن را «شهری بزرگ بر لب دریا... با بازاری بزرگ و جامعی نیکو» توصیف کرده؛ باید توجه داشت که تطبیق دقیق این نام‌های تاریخی با شهر امروزی در منابع قطعیت کامل ندارد و برخی این بندر باستانی را نزدیک هندیجان امروزی (نه دقیقاً محل شهر کنونی) می‌دانند. آنچه مسلم‌تر است این‌که در اواخر سده نوزدهم میلادی، معشور بندری کوچک بود که تنها با قایق‌های بومی برای مبادله کالا با عشایر عرب منطقه (واردات پارچه و خرما، صادرات گندم، برنج، جو، روغن و پشم) به کار می‌رفت. جهش اصلی منطقه با توسعه راه‌آهن سراسری و بندر شاهپور (بندر امام خمینی امروزی) در اوایل دوره پهلوی آغاز شد؛ خط آهنی که در ۱۳۲۲ خورشیدی (۱۹۴۳ میلادی) بندر شاهپور را به میدان‌های نفتی آقاجری متصل کرد، اهمیت این نقطه را افزایش داد و از ۱۳۲۷ خورشیدی (۱۹۴۸) صادرات نفت خام هم از همین‌جا انجام شد. در سال ۱۳۳۹ خورشیدی بخش بندر معشور به شهرستان ارتقا یافت و در ۱۳۴۴ خورشیدی (۱۹۶۵ میلادی)، به تصویب فرهنگستان زبان، نام «معشور» رسماً به «ماهشهر» تغییر کرد. در جریان جنگ ایران و عراق (۱۳۵۹ تا ۱۳۶۷ خورشیدی)، ماهشهر برخلاف همسایگانش خرمشهر و آبادان هرگز محاصره یا اشغال نشد و در خط مقدم زمینی قرار نگرفت؛ در عوض به یکی از مقاصد اصلی آوارگان جنگ‌زده همین دو شهر بدل شد که برای گریز از جنگ به آن پناه بردند. با این حال، به‌خاطر اهمیت بندری-نفتی‌اش و عبور کشتی‌ها از کانال باریک خور موسی، بندر ماهشهر و بندر امام خمینی مجاورش در آنچه به «جنگ نفتکش‌ها» معروف شد هدف مین‌گذاری و حملات دریایی نیروی عراق قرار داشتند؛ برای نمونه در بهمن ۱۳۶۲ (فوریه ۱۹۸۴) نفتکش ایرانی «مکران» در نزدیکی همین بندر بر اثر مین آسیب جدی دید. پس از جنگ و به‌ویژه از دهه ۱۳۷۰ خورشیدی، با تأسیس منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی ماهشهر (معروف به پتزون، در ۱۳۷۶ خورشیدی/۱۹۹۷ میلادی) و راه‌اندازی تدریجی ده‌ها مجتمع پتروشیمی، شهر به یکی از مهم‌ترین قطب‌های صنعت پتروشیمی خاورمیانه تبدیل شد؛ امروز بیش از بیست شرکت پتروشیمی بزرگ (از جمله مارون، رازی، بندر امام و کارون) در همین منطقه فعالیت می‌کنند. این نقش صنعتی حساس، ماهشهر را بار دیگر به کانون توجه کشاند: در فروردین ۱۴۰۵ خورشیدی (آوریل ۲۰۲۶)، در جریان درگیری نظامی گسترده‌تر میان آمریکا/اسرائیل و ایران، منطقه ویژه پتروشیمی ماهشهر هدف حملات هوایی قرار گرفت که به قطعی برق گسترده در استان خوزستان و آسیب به تأسیسات چند مجتمع پتروشیمی از جمله فجر و کارون انجامید؛ این رویداد بسیار اخیر است و صرفاً به‌عنوان واقعیتی مستند و بدون قضاوت سیاسی در این‌جا ذکر می‌شود. امروز بندر ماهشهر هم‌زمان بندری فعال کنار خور موسی، یکی از مهم‌ترین شهرهای صنعتی-پتروشیمی ایران و خانه ترکیبی از اقوام لر (با گویش‌های بختیاری و لری جنوبی)، فارس (خانواده‌های بهبهانی، قناوتی و بندری) و عرب خوزستانی است.

بندر ماهشهر یکی از گرم‌ترین و مرطوب‌ترین نقاط ایران است؛ تابستان‌ها (خرداد تا شهریور) دما معمولاً بالای ۴۵ درجه سانتی‌گراد می‌رود و رطوبت بالای هوا، ناشی از مجاورت با خلیج فارس و خور موسی، گرما را طاقت‌فرساتر می‌کند. در ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۵ (۹ مرداد ۱۳۹۴)، شاخص گرمایی (ترکیب دما و رطوبت) در ماهشهر به حدود ۷۴ درجه سانتی‌گراد (۱۶۵ درجه فارنهایت) رسید که یکی از بالاترین شاخص‌های گرمایی ثبت‌شده در جهان بوده است. به همین دلیل سفر در تابستان عملاً توصیه نمی‌شود؛ بهترین بازه سفر پاییز و زمستان (آذر تا اسفند) است که هوا نسبت به بقیه سال معتدل‌تر می‌شود، هرچند همچنان مرطوب باقی می‌ماند.

بندر ماهشهر در نیمهٔ سردِ سال (پاییز و زمستان) بهترین و معتدل‌ترین فصل را دارد؛ تابستانِ بسیار گرم و شرجیِ خلیج فارس خلوت‌ترین زمان است. این بندر از قطب‌های صنایع پتروشیمیِ کشور است.

بندر ماهشهر در منتهای شمالِ خلیج فارس و کنارِ خورِ موسی قرار دارد؛ فرودگاه ماهشهر پروازهایی به تهران و چند شهر دارد و شهر از راهِ جاده‌ای به اهواز و بندرِ امام خمینی متصل است. منطقهٔ ویژهٔ اقتصادی و بندرِ صادراتیِ پتروشیمی، رفت‌وآمدِ کاری و باریِ زیادی ایجاد می‌کند.